De bekendste Bijbeltekst ter wereld is Johannes 3:16. “Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.” In deze tekst staat de drijvende kracht achter het Evangelie: Liefde. God is Liefde.
Wanneer de Vader zijn Zoon gestuurd heeft en wanneer die zijn werk op aarde gedaan heeft, zijn wij de volgenden die gestuurd worden. Jezus zegt in Joh.17:18 “Ik zend hen naar de wereld, zoals u mij naar de wereld hebt gezonden.” En daarom schrijven de eerste volgelingen van Jezus daar ook over in het Woord van God. Wanneer je het cijfer 1 voor Johannes 3:16 plaatst, krijg je 1 Joh. 3:16. Daar staat: “Wat liefde is, hebben we geleerd van hem die zijn leven voor ons gegeven heeft. Daarom horen ook wij ons leven te geven voor onze broeders en zusters.”
In Gal. 6:2 schrijft Paulus: ” Draag elkaars lasten, zo leeft u de wet van Christus na.” Het vroege christendom nam de woorden van Jezus serieus en dat leidde tot een explosieve groei van de toenmalige kerk. Omzien naar elkaar is kenmerkend voor een gezond christendom.

Wanneer we met elkaar nadenken over pastorale zorg in de gemeente, dan ligt hier het begin. Gods liefde voor ons en in ons uitgestort brengt ons tot het geven van onszelf aan anderen. Zo heeft de Vader het bedacht en dat is gemeente-zijn. Dat kan alleen wanneer de levens van mensen onderling met elkaar vervlochten raken en gedeeld worden. Kernactiviteit van een christelijke gemeente is daarom ook niet samenkomen, maar samenleven.

Hoe brengen wij dat in praktijk? Waar doen we dat al?  Op welke manier kan ik daarin groeien? Jezus spoort ons aan om juist te denken aan de ogenschijnlijk kleine dingen. In Matt. 10:42 zegt hij: “En wie een van deze geringe mensen een beker koel water te drinken geeft alleen omdat het een leerling van mij is, ik verzeker jullie: die zal zeker beloond worden.”

Iedereen is van herte welkom!

Samenkomst: 11.00 uur / Spreker: Arnold van Weringh

Podcast: Play in new window | Download